De Gouden Boekenuil en De Libris Literatuurprijs

Het waren opnieuw hoogdagen voor de literatuurliefhebber. Zaterdag was er de uitreiking van De Gouden Boekenuil en maandag was er De Libris Literatuurprijs. Zweetuitbrekende momenten voor de auteur. Zouden ze dit jaar beloond worden met een felbegeerde prijs voor hun harde werk?

De Gouden Boekenuil

De Gouden Boekenuil mocht zaterdag in de Vooruit de spits afbijten. Een zeskoppige jury onder leiding van Friedl’ Lesage moest zich samen buigen over de shortlist van vijf boeken.

  • Oek de Jong – Pier en Oceaan
  • Arnon Grunberg – De man zonder ziekte
  • Peter Terrin – Post mortem
  • Marja Vuisje – Ons kamp
  • Tommy Wieringa – Dit zijn de namen

De juryprijs werd geschonken aan het lijvige boek Pier en oceaan van Oek de Jong. De roman vertelt het verhaal van Abel Roorda en zijn familie. Het speelt zich af in het naoorlogse Nederland. De vakjury prees de Jong en vergeleek hem met een oudmeester kunstenaar.

Naast een vakjury was er ook een lezersjury bestaande uit 100 personen die begeleid werden door Bent van Looy. Niet onverwacht ging deze prijs naar Tommy Wieringa met Dit zijn de namen. Wieringa’s had de quote van de avond te pakken – ik heb al een Mont Blanc Pen – klonk het droog toen hij zijn prijs in ontvangst mocht nemen.

De Libris literatuurprijs

De Libris Literatuurprijs werd ruim 25 jaar geleden in het leven geroepen. De stichters wouden een prijs analoog aan de Booker Prize in het leven roepen voor de Nederlandstalige literatuur. Vorig jaar  ging de Libris Literatuurprijs naar  A.F.Th. van der Heijden die er 50.000 euro mee won, dit jaar werd er zo’n slordige 15000 euro bijgevoegd. Voor we de winnaar vernoemen nog even de zes nominaties op een rijtje:

  • Elvis Peeters – Dinsdag
  • Arnon Grunberg – De man zonder ziekte
  • Tommy Wieringa – Dit zijn de namen
  • Christiaan Weijts – Euforie
  • Esther Gerritsen – Dorst
  • Oek de Jong – Pier en oceaan

Tommy Wieringa mocht na zaterdag alweer een prijs in ontvangst nemen met zijn boek Dit zijn de namen. Deze keer kreeg hij gelukkig geen Mont Blanc pen want hij had er ondertussen al twee en wat zou hij daarmee moeten aanvangen? De jury onder leiding van Clairy Polak vond het moeilijk aangeven waarom Dit zijn de namen nu precies een sublieme roman is, er zijn zoveel zaken op te noemen: de filosofische diepgang, originele beeldtaal, stilistische bravoure en nog veel meer.

Advertenties

2 Comments

Add yours →

  1. We hebben weer een aantal boeken te lezen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: