Er is leven na Tonio

A.F.Th van der Heijden is ondertussen aan zijn achtste boek  – Helleveeg – toe van De Tandeloze Tijd cyclus. Het werd een overdonderend relaas over Tientje Poets, de tante van Albert Egberts die steeds terugkeert binnen de cyclus.

A.F.Th van der Heijden is één van de grootste Nederlandstalige schrijvers op dit moment, voornamelijk bekend van zijn cyclus De Tandeloze Tijd. Binnen deze cyclus staat Albert Egberts centraal. Naast De Tandeloze Tijd begon van der Heijden nog een tweede cyclus – geïnspireerd door de Griekse mythen – te schrijven, namelijk Homo Duplex. Zijn veruit bekendste werk is waarschijnlijk Tonio, een requiemroman over zijn overleden zoon die bekroond werd met de Libris literatuurprijs.

Helleveeg vertelt het verhaal Tiny Van der Serckt – beter gekend als Tientje Poets –  door de ogen van  haar neefje Albert Egberts. Tiny is een neurotische tante die lijdt aan smetvrees en dwangmatig de neiging heeft om anderen in een zwart daglicht te plaatsen. Ze laat geen moment onbenut om op een minutieuze manier wraak te nemen op iedereen die haar kwaad heeft aangedaan. Albert vindt zijn tante zowel afschrikwekkend als intrigerend en dat levert hem heel wat benarde situaties op.

Helleveeg laat je vanaf de eerste pagina niet meer los. De familie Van der Serckt is een zeer intrigerende familie die probeert om het perfecte gezinnetje te spelen voor de buitenwereld, maar daar niet in slaagt dankzij de immers loslippige en wraakzuchtige Tiny. Van der Heijden weet de dynamiek binnen de familie zeer goed te beschrijven met als toppunt Albert. Het hele proces van aantrekken en afstoten waarmee Albert worstelt wordt zodanig goed beschreven dat je soms enige sympathie voelt voor Tiny ondanks haar vele fratsen.

Van der Heijden haalt ook heel wat zwaardere thema’s aan in zijn nieuwste roman zoals incest en de dood. Dit geeft de helleveeg heel wat diepgang al wordt het niet een te gewichtig boek dankzij de humor die van der Heijden heel sterk gebruikt.  Daarnaast kan van der Heijden pareltjes van zinnen uit zijn vingers toveren. Enkel en alleen de zinnen op zich maken deze roman meer dan de moeite waard.

Ondanks dat Helleveeg een onderdeel is van De Tandeloze Tijd, kan je deze roman toch lezen zonder de eerdere boeken uit deze cyclus gelezen te hebben. Ieder boek staat op zich, de cyclus is dan ook niet chronologisch in de tijd geschreven. Wel is tijd een belangrijk concept voor van der Heijden, zo moeten we het leven niet in de lengte maar in de breedte gaan bekijken. Dit doet hij dan ook in De Tandeloze Tijd door levensgebeurtenissen uitvoerig en in de breedte te gaan bespreken om zo alles waardevoller te maken.

Advertenties

4 Comments

Add yours →

  1. Wat een fijne recensie! Eigenlijk ken ik Van der Heijdens werk helemaal niet (heb alleen ‘Tonio’ gelezen). ‘Het schervengericht’ staat al een jaar ongelezen in mijn boekenkast… Misschien ga ik eerst ‘De helleveeg’ lezen en krijg ik zo de smaak te pakken.

  2. Een aanstekelijk verslag! Ik vond indertijd “Advocaat van de hanen” heel goed (het vierde uit de cyclus, denk ik).

  3. Ik ken zijn werk niet, maar je hebt een mooie recensie geschreven.
    Ik zal zeker even een boek van hem uit mijn vaders kast pakken. Ik ben wel erg benieuwd naar zijn boeken.

  4. Christine De Knijf juli 28, 2013 — 10:05 pm

    ik heb “De helleveeg” uit en vond het en prachtig boek. “Tonio” is ongeêvenaard in zijn soort, een onnoemelijk beklijvend requiem;
    Ik heb mij gisteren de rest van “De tandeloze tijd” aangeschaft .A.F.Th.van der Heijden heeft er een fan bij;

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: