R. Dubois – Een Zee van Sneeuw

“Een Zee van Sneeuw” is een bundel van hoogtes en laagtes. Dubois probeert zijn werk als onderzoeker te integreren in zijn kortverhalen. Het is een combinatie die niet altijd succesvol is.

R. Dubois is het pseudoniem van neurobioloog Ruud van den Bos. Hij is onderzoeker bij de Universiteit van Nijmegen, waar hij de rol van emotie en cognitie in de sturing van gedrag bestudeert. In 2006 publiceerde hij zijn eerste verhalenbundel Sardijnse Nachten. Twee verhalenbundels, één novelle en één satire later tracht Dubois in Een Zee van Sneeuw zijn passie voor het schrijven te combineren met zijn onderzoeken als neurobioloog. 

In Een Zee van Sneeuw krijgen we tien kortverhalen voorgeschoteld die allemaal een absurd karakter hebben. Ieder hoofdpersonage lijkt de voeling met de realiteit verloren te zijn. Jean Peerenboom het hoofdpersonage in de twee kortverhalen Handel en Gezien vormt daar een uitzondering op. Al kunnen we hem ook niet als een doorsnee persoon omschrijven. Hij is een handelaar in scheidingen. Hij zoekt koppels waar een haar in de boter zit en probeert hen nog verder uit elkaar te drijven.

Het is haast onmogelijk een kortverhalenbundel te schrijven waarin ieder verhaal evenwaardig is. Ook binnen Een Zee van Sneeuw zijn er enkele verhalen die eruit schieten en dan weer verhalen die binnen het concept passen, maar minder krachtig zijn. Zo zijn “Voor Wie Zijn Verhaal vergeten wil” en “Smakelijk Eten” twee verhalen die er met kop en schouders bovenuit steken. Beiden zijn goed opgebouwd en hebben een absurde pointe op het eind. Iets wat bij de andere verhalen jammer genoeg ontbreekt.

De stijl waarmee Dubois schrijft lijkt soms heel kunstmatig, waardoor deze bundel niet altijd even vlot leest. Het lijkt alsof hij te veel aandacht wou vestigen op het ontglippen van de realiteit bij mensen. Iets wat hij hoogst waarschijnlijk frequent tegenkomt binnen zijn neurobiologisch onderzoek.

Er zitten heel wat goede verhaallijnen in deze bundel, maar spijtig genoeg worden ze niet ten alle tot een goed einde gebracht. In twee verhalen werd de absurditeit wat opgedreven en gevolgd door een sterk einde. Tot slot keert De Zee in ieder verhaal terug, op een passende manier als een mooi beeld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: