Michiel Mulder – Het Ongrijpbare Gelijk van John Winkle

‘Het Ongrijpbare Gelijk van John Winkle’ is een boek dat soms heel raak schiet, maar vaak ook de mist in gaat. Spijtig want Mulder heeft een goed concept in handen, waarbij een goede uitwerking echter ontbreekt.

Michiel Mulder is gemeenteraadslid in Amsterdam en werkt als onderzoeker bij het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid. Hij publiceert artikelen en essays over maatschappelijke vraagstukken. In 2011 verscheen zijn debuut Het Ongrijpbare Gelijk van John Winkle.

De debuutroman van Michiel Mulder vertelt het verhaal van John Winkle, een neurowetenschapper van Amerikaanse afkomst. In Amsterdam leidt Winkle een onderzoek dat moet aantonen dat de moraal een onderdeel is van de menselijke hersenen. Het onderzoek loopt echter niet zoals gepland en komt voor heel wat moeilijkheden te staan. Zeker als de dochter van Winkle in een gijzeling verzeild raakt en hij zijn voeling met de realiteit beetje per beetje verliest.

Michiel Mulder bedacht een uitstekend uitgangspunt voor zijn roman, namelijk of de moraal een onderdeel van de menselijke structuur is en wat dit zou kunnen betekenen voor de maatschappij. Hij zet dit idee op een wetenschappelijke manier uiteen, door middel van het onderzoek gevoerd door John Winkle. Mulder had wat beknopter mogen zijn in de wetenschappelijke passages, bijvoorbeeld de toespraak van Winkle, die aanvangt op p.68, is overbodig voor de lezer.

Ondanks het goede concept van Mulder blijft deze roman niet altijd boeien. Er staan heel wat overbodige passages in die weinig aan het verhaal bijbrengen. Zo brengt de verhaallijn van Secondplanet – een virtuele wereld- niets bij aan het verhaal. Daarnaast wordt op sommige gebeurtenissen meer ingezoomd dan noodzakelijk, waardoor je soms de voeling met het verhaal verliest.

Wel sterk is hoe Mulder zijn personage neerzet. Hij geeft zeer goed weer hoe John Winkle zijn greep op de realiteit steeds meer verliest. In het begin heeft hij nog overwegend heldere fases waarin hij rake observaties maakt over Nederland die zo verschillend is van zijn Amerika. Op het einde is hij zodanig verward dat hij zelf zijn eigen adres niet meer kan herinneren.

Wanneer je de laatste bladzijde omgeslagen hebt, blijf je als lezer op je honger zitten. Mulder weidt te veel uit over zaken die er niet echt toe doen en verliest zich soms in te lange beschrijvingen die hun doel missen. Er zat veel meer in deze roman dan dat er uiteindelijk uitkwam.

Met dank aan: Uitgeverij De Brouwerij

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: