Marnix Peeters – Natte Dozen

Het verschijnen van ‘Natte Dozen’ ging gepaard met veel commotie. Er was de rel met Christophe van Gerrewey, de titel werd gecensureerd door Apple, … . Het beloofde niet veel goeds, maar het boek komt verrassend uit de hoek en weet meer dan te overtuigen.

Marnix Peeters startte zijn carrière bij de Humo als muziekjournalist. Later maakte hij de overstap naar Het Laatste Nieuws als reportagemaker en interviewer. Sinds 2010 vind je vaak bijdragen van Peeters in De Morgen. Twee jaar later kwam zijn romandebuut, De Dag Dat We Andy Zijn Arm Afzaagden, uit.

De hele tijd kijken we in Oscar zijn hoofd, een man met psychopathische trekken die zijn levensverhaal vertelt  aan een collega-patiënt in de psychiatrie. Oscar heeft op zijn minst gezegd geen gemakkelijke jeugd achter zich. Hij moet de seksuele noden van zijn moeder en haar vriendinnen bevredigen en op zeventien jarige leeftijd sterven zijn beide ouders. Oscar raakt verbitterd. Hij haat alle vrouwen, negers, lesbiennes en nog veel meer. Hij maakt er een persoonlijke missie van om ze zoveel mogelijk te kakken te zetten.

Natte Dozen is een harde roman die vaak choqueert. Je hebt regelmatig een adempauze nodig om opnieuw verder te kunnen lezen en dat laatste wil je zeker. Peeters voegt een gezonde portie humor toe, zodat alles draaglijk blijft voor de lezer. Had hij dat niet gedaan zouden vele mensen het boek definitief dichtgeslagen hebben na een dertigtal pagina’s.

Er bestaat geen twijfel over, Oscar is een pervert, seksist en racist. Wat je hem echter niet kan verwijten is dat zijn sterk afwijkende overtuigingen in een simplistische taal uitdrukt worden. Integendeel, Peeters legt een weloverwogen  en rijke taal in Oscar zijn mond. Hoe fout de gedachten ook zijn, toch krijg je bewondering voor de manier waarop hij zich uitdrukt.

Wie Natte Dozen als een eenzijdige populistische roman bekijkt, heeft enkele belangrijke punten in deze roman gemist.  Peeters illustreert hoe een spaak gelopen opvoeding het hele leven van een individu kan bepalen. Zo kan je ergens wel begrijpen dat Oscar een seksist van de eerste rij is, als je weet dat hij gedurende zijn jeugd het seksspeeltje was van zijn moeder en haar vriendinnen. Daarnaast geeft Peeters ook rake observaties, zoals die over de sfeer op begrafenissen van mensen die een tragische dood ondergingen.

Peeters heeft kunnen overtuigen met zijn tweede roman. Soms ging hij een tikkeltje te ver, maar volledig over de schreef is hij nooit geweest. Hij maakt veel goed met zijn gebruik van taal en humor, waardoor al de grofheid van Oscar net nog verteerbaar blijft.

Advertenties

2 Comments

Add yours →

  1. Toffe recensie. Twijfelde er over of ik deze wilde lezen, maar deze recensie duwt me een stukje je in de (goede?) richting. Groet.

    Groet, Bastiaan Tuenter Ravenweg 180 7333 AD Apeldoorn tel. 055 785 0073 / mob. 06 1214 8920

    Vers van de digitale pers! Interview Arthur Japin Interview Matthijs Matser Interview Benjamin Burg

    Date: Mon, 9 Dec 2013 09:10:37 +0000 To: bastuenter@hotmail.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: