Maartje Wortel – Ijstijd

Aangekondigd als het literaire talent van 2014 in de Volkskrant. Vergeleken met Murakami in De Morgen. Het schept hoge verwachtingen die Maartje Wortel niet volledig kan waarmaken. Ijstijd is een meer dan degelijke roman, maar springt niet boven de rest uit.

Maartje Wortel startte haar schrijverscarrière met kortverhalen. Eerst publiceerde ze verhalen in verschillende literaire magazines waarna haar eerste bundel – Dit Is Jouw Huis – verscheen bij ‘De Bezige Bij’. In 2011 verscheen haar eerste roman Half Mens waarin James een bijrol kreeg.

James is een man die vanaf zijn negentiende uitsluitend in hotels woont. Hij koopt continu dure kazen op het internet om die met elkaar te vergelijken. Bestelt de ene dure wijn na de andere, kortom hij zwemt in het geld dankzij mamalief. Het enige wat ontbreekt zijn mensen die er werkelijk toedoen in zijn leven. Hij is niemand. Zijn relatie met Marie brengt daar even verandering in, maar die loopt uiteindelijk op de klippen. Een nieuwe kans om iemand te zijn wordt hem uit het niets aangeboden door een uitgeverij. Hij mag een boek schrijven, de mensen zitten erop te wachten.

Alhoewel het verhaal allesbehalve rooskleurig is, moeten we vaak genoeg lachen. De kritiek op de uitgeverswereld is om van te smullen. Daarnaast zijn er ook heel wat oneliners die ons aan het lachen brengen, terwijl je weet dat ze vaak op ons zelf van toepassing zijn. Die goede oneliners en observaties komen vaak van Chuck, een auteur die ook schrijft voor James’ uitgeverij. Zoals deze bijvoorbeeld:

De lichtknop zit altijd naast de deur, we willen niet voor verrassingen komen te staan. Niets gaat meer op de tast.

Ijstijd mist iets. Het verhaal is net iets te simplistisch en blijft vaak op de oppervlakte. James leeft in het verleden en haalt voortdurend herinneringen op aan Marie en zijn ouders. Over Marie komen we nog veel te weten, maar over zijn moeder en vader komen de herinneringen steeds op hetzelfde neer. Er had meer dynamiek in het verhaal moeten zitten. Het is wel zo dat James op zich niet veel om handen heeft in het heden, maar er moet ongetwijfeld een rijkdom aan verhalen in zijn verleden schuilgaan die de oorzaak zijn van zijn existentiële angst.

Ijstijd is een goed onderhoudende roman. De verwachtingen waren te hoog om ze waar te maken. Dat Wortel veel in haar marge heeft mag duidelijk zijn, maar het komt er nog niet volledig uit. Misschien moeten we de druk op jonge auteurs niet zo hoog leggen zodat ze de volledige ruimte krijgen om zich te ontwikkelen als schrijver.

Advertenties

3 Comments

Add yours →

  1. Ik heb het ook gelezen in de Morgen. 🙂

  2. Misschien waren je verwachten inderdaad te hooggespannen. Ik moet zeggen dat ik IJstijd een interessante roman vind. Ook al was personage James zo lethargisch dat het irritant werd, er zit veel humor in het boek. Gelukkig maar, want ik vond het echt de moeite waard om te lezen. Het boek bevat veel boeiende uitspraken en droogkomische redeneringen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: