Kris Van Steenberge – Woesten

Woesten is een roman die zich gaande weg ontplooit tot een ontroerende dorpsroman. De verschillende perspectieven zorgen voor diep uitgewerkte personages. Woesten is het  meer dan geslaagd debuut van Kris Van Steenberge.

Kris Van Steenberge is regisseur, toneelschrijver en docent. Sinds kort mag je aan dat lijstje ook auteur toevoegen. Op zijn vijftigste bracht hij zijn debuutroman Woesten uit bij uitgeverij Vrijdag.  Zijn debuut was Van Steenberges  eindwerk voor zijn opleiding aan de Schrijversacademie van Antwerpen.

Op het eind van de negentiende eeuw treedt Elisabeth – dochter van een smid – in het huwelijksbootje  met een pas afgestudeerde dokter. Wanneer hun twee zonen geboren worden,  wordt de afstand tussen Elisabeth en haar man veel groter. Oude dromen uit boeken borrelen terug op en de hang naar het buitenland wordt opnieuw groter.

Woestenis een roman die traag op gang komt. Het verhaal loopt in het begin wat stroef en wordt pas echt interessant als het perspectief wisselt tussen de vier hoofdpersonages. Op die manier zien we het gezin uit verschillende invalshoeken en krijgen we een diepe kijk in hun voelen en denken. Daarnaast zorgen deze wisselingen dat de spanningsboog op geen enkel moment verzwakt. De puzzelstukjes vallen maar samen als iedereen zijn verhaal gedaan heeft.

Van Steenberge heeft geen lyrische schrijfstijl maar dat heeft deze roman niet nodig. Hij kiest ervoor om zijn dialogen in het  West-Vlaamse dialect te schrijven. Een keuze die bij de ene lezer in de smaak zal vallen, terwijl het voor de andere net als storend ervaren zal worden. Helaas komen de dialogen artificieel over en daar zou het dialect voor kunnen tussen zitten, aangezien Van Steenberge geen West-Vlaming is.

Woesten is een echte dorpsroman waarin de typische achterklap nooit ver te zoeken is. Deze achtergrond vormt samen met de Eerste Wereldoorlog een boeiende context. Toch blijven de vier hoofdpersonages en hun psychische ontwikkeling op de voorgrond staan. Die focus zorgt ervoor dat je als lezer hun handelen beter kan begrijpen, zelfs wanneer men ethisch afwijkende  zaken doet.

Het debuut van Kris Van Steenberge is zeker niet onopgemerkt voorbij gegaan. Het is een zorgvuldig opgebouwde roman met als enig minpunt de dialogen onnatuurlijk aanvoelen. De nominatie voor de Bronzen Uil is dan ook een mooie bekroning en wie weet haalt hij de prijs wel binnen.

Advertenties

One Comment

Add yours →

  1. Ik wou het boek op mijn te lezen lijst zetten totdat je schrijft dat de dialogen in het West-Vlaams zijn geschreven en dat hij geen West-Vlaming is… Sorry maar daar knap ik op af.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: