Jeroen Theunissen – Onschuld

Theunissen wordt steeds meer een gevestigde waarde in de Nederlandstalige literatuurwereld , zo bewijst zijn laatste boek ‘Onschuld’. Een actueel relaas over een oorlogsfotograaf die worstelt met de relatie met zijn vader.

Jeroen Theunissen debuteerde in 2004 met de roman De Onzichtbare bij uitgeverij Meulenhoff, die hij ondertussen ingeruild heeft voor De Bezige Bij. Sinds zijn debuut publiceerde hij vier romans, twee dichtbundels en een verhalenbundel. Zijn vorige boek De Omwegen schopte het tot de shortlist van de Libris Literatuurprijs.

Tijdens Manuel Horst, een twintiger en oorlogsfotograaf, zijn gevangenschap in Syrië, sterft zijn vader aan kanker. Manuel weet te ontsnappen aan de jihadisten en vlucht naar Beiroet waar hij de Syrische vluchtelinge Nada leert kennen. Hij neemt haar mee naar België waar hij samen met haar een leven probeert op te bouwen. Terwijl Manuel steeds dieper in het verleden van zijn jarenlang gehate vader graaft, wordt de afstand tussen hem en Nada groter.

Onschuld is één langgerekte brief aan Judith, koorddanseres en jeugdliefde van Manuels vader. Hierdoor krijg je een diepe en persoonlijke kijk in de gedachtewereld van Manuel en wordt je als lezer nauw betrokken. Soms voelt deze constructie wel onwennig en geforceerd aan, zeker wanneer Manuel zeer gedetailleerd verhalen over zijn vader vertelt en nog meer als Judith hier ook een rol in speelt. Dit doet echter niets af van het verhaal op zich.

Centraal gaat Onschuld over de zoektocht van Manuel naar de identiteit van zijn vader en onbewust de zoektocht naar zichzelf. Het interessante is hoe dieper de zoon in het verleden van zijn vader graaft, hoe meer hij zijn vader zelf wordt. Om op het einde letterlijk zijn laatste stappen te herhalen. Het is een interessant psychologisch proces dat treffend beschreven wordt door Theunissen en voor velen herkenbaar zal zijn. Hoe zeer willen we niet op onze ouders lijken en merken we, als we eerlijk zijn, dat we vaak heel hard op hen lijken.

Theunissen wil de lezer meegeven dat de scheidingslijn tussen goed en kwaad niet absoluut is. Zo bewijzen de verschillende verhaallijnen die zeer genuanceerd beschreven worden, waarbij de schuld nooit op één personage afgeschoven wordt. Het is altijd een samenloop van verschillende factoren waarvan je niet alles zelf onder controle hebt.

De meerdere verhaallijnen geven Theunissen de kans om kritiek te uiten over verschillende thema’s zoals: de pillenslikkende maatschappij, oorlogsjournalistiek en ethiek, vluchtelingen, … . Vaak zijn deze bijzonder gevat maar soms te nadrukkelijk beschreven. Het is natuurlijk verleidelijk door de verhaalconstructie om Manuel alles letterlijk te laten uitspreken, maar soms moet je de lezer ook zelf laten nadenken.

Onschuld is een psychologische roman die je moeilijk aan de kanten kunt leggen. Ondanks de ietwat onwennige vertelconstructie weet Theunissen te overtuigen en zijn we benieuwd of Onschuld net als De Omwegen op de shortlist van een grote literatuurprijs zal prijken.

Advertenties

One Comment

Add yours →

  1. Bedankt voor je recensie. Ik zet het boek op mijn te lezen lijst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: