Albert Camus – De Vreemdeling

De Bezige Bij bestaat dit jaar zeventig jaar. Om hun verjaardag te vieren brachten ze twaalf klassiekers opnieuw uit die telkens voorzien werden van een nawoord. Resultaat is een prachtig vormgegeven serie om te koesteren. In de serie werd onder andere de debuutroman – De Vreemdeling – van Albert Camus opgenomen.

Nobelprijswinnaar Albert Camus werd geboren in 1913 en wordt beschouwd als een van de belangrijkste auteurs van de 20e eeuw. Hij groeide op in een arme wijk in Algiers, maar dat hield hem niet tegen. Hij studeerde filosofie en werd later Journalist.

In De Vreemdeling volgen we Meursault die zijn moeder emotieloos begraaft. De dag van de begrafenis begint hij een relatie met Marie, maar ook hier lijkt er geen spoor van enige emotie te zijn bij Meursault. Wanneer hij vriendschap sluit met een pooier verandert zijn leven op korte termijn drastisch. Hij schiet zonder enige reden een Arabier dood.

De Vreemdeling is een bijzonder interessant werk binnen het oeuvre van Camus. Een roman dat haaks staat op zijn latere humanistische werken. Zijn debuut is een hard verhaal waar bijna alle menselijkheid verdwenen is bij het hoofdpersonnage. Op het eerste zicht heeft Meursault niets dat hem drijft in het leven. Zijn relatie met marie bestaat, omdat de mogelijkheid zich voordeed, niet omdat hij het zelf wou. Zijn moeder stak hij in een rusthuis omdat er niets meer te zeggen viel. Het bevreemdende van Meursault maakt natuurlijk dat er net veel gevoelens bij de lezer loskomen.

72 jaar na het verschijnen van De Vreemdeling is het boek nog even relevant. Misschien nog relevanter. We worden steeds meer geconfronteerd in de media met psychopaten. Meursault zou zeker het etiket van psychopaat – eerder dat etiket dan het etiket van hangjongere, zoals Van Reybrouck suggereert in het nawoord – opgeplakt krijgen omdat ons dat rustig stemt. Want we houden niet van mensen die weinig blijk van gevoelens tonen. Het geeft ons een oncomfortabel gevoel. Maar is Meursault werkelijk zo’n door en door slecht mens, afgezien van de moord?

Eigenlijk staat Camus’ hoofdpersonage misschien wel dichter bij de kern van de mens., namelijk onze driften, die een absoluut karakter hebben. Eigenlijk worden we allen getraind in het onderdrukken van onze driften en lopen we allen in de pas van de samenleving. Een missie waarvoor we allen gedoemd zijn om te mislukken. De waarheid wordt door ons op alle mogelijke manier gemanipuleerd om te kunnen voldoen aan de verwachting van de maatschappij. Dat is net wat Meursault weigert te doen. Voor hem is enkel de drang naar absolute waarheid zoals Camus het zelf zo mooi zegt in het voorwoord van de Amerikaanse uitgave.

De Vreemdeling is een uitgepuurde roman, waarin geen enkel woord te veel of te weinig staat. Camus gebruikt niet te veel tierlantijntjes en houdt alles bewust sec, wat het nihilistisch hoofdpersonage nog meer benadrukt. Het is dan ook meer dan terecht dat deze roman opgenomen werd in de serie van ‘meesterwerken’ voor zeventig jaar De Bezige Bij.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: