Koen Sels – Generator

Af en toe stoten we op opmerkelijke debuten. Romans die je op de een of andere manier prikkelen. Onmogelijk te preciseren waarom je erdoor gebeten wordt. Generator, van Koen Sels is zo’n debuut. Een coming-of-age-verhaal waarvan reeds hoofdstukken in het literaire tijdschrift nY verschenen.

In coming-of-age-romans vinden personages vaak pas op het einde van het verhaal hun plaats in de maatschappij. Ze komen tot een bepaald inzicht dat voor een ware ontplooiing zorgt. Weten waarden en normen te aanvaarden. Denken hun identiteit te vinden. Passen zich aan de verwachtingen van hun omgeving aan. Sels doet het net anders. Er volgt op het eind geen catharsis waardoor alles op zijn plaats valt.

In verschillende episodes doet het hoofdpersonage Koen het relaas van zijn strijd met volwassen worden. Een plaats zoekend in de wereld waarin niets op zijn plaats lijkt te staan, groeit hij op in een van de talrijke verkavelingswijken die zo typisch zijn voor Vlaanderen. Koen is zoals veel jongeren zoekende om zijn eigen stem te vinden. Wanneer zijn persoonlijke crisissen grotere vormen aannemen, wordt zijn taal des te rijker en komt hij tot de volgende treffende conclusie over volwassen worden:

En toen heb ik dus besloten dat ik nooit meer verliefd zou zijn op mijn eigen fucking droefheid. Ik denk dat dat volwassen worden heet.

Dit is meteen ook het enige dat Koen meent te weten. Hij denkt niets zeker te weten en misschien is dat net zijn sterkte. Zijn perspectieven op het leven worden alleen maar groter, worden niet afgebakend door een bepaalde waarheid die men gevonden heeft.

Als we terugblikken op onze adolescentie en onze zoektocht naar identiteit, grijpen we vaak terug naar boeken of bands die ons hebben gevormd. Voor Sels was dat duidelijk muziek. Zo maakte hij in Puber, het laatste nummer van nY, een mixtape. In generator wordt dan ook gretig maar gedoseerd gegrepen naar lyrics. Cursief sluipen ze de tekst binnen. Moeten een gevoel verduidelijken. Het is een spel met de lezer, wiens muzikale kennis op de proef gesteld wordt, zonder dat Sels wil etaleren. Het dient het verhaal.

Vaak lijkt het dat debutanten nog geen eigen stem gevonden hebben. Nog zoekende zijn naar een eigen kenmerkende stijl. Sels heeft daarentegen de tijd genomen om zijn stijl te ontwikkelen. Vele hoofdstukken verschenen eerder in literaire magazines, om later herwerkt te worden tot deze debuutroman. Nu al krijg je het gevoel dat Sels een typerend uitvoerige en dwingende stijl gevonden heeft, die je meteen herkennen kan, al moet de tijd dat natuurlijk nog uitwijzen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: